Esref Armagan je slep od rođenja.
i - slika. Neverovatne, čudesne slike. Slika čak i perspektivu.
Pre neku godinu sam prvi put čula o njemu i samo se sećam svoje asocijacije da su "ljudi pravo čudo" i da u svima nama ima toliko neotkrivenog i zaspalog što neki od nas, poput Armagana - probude, odneguju i - pokažu svetu.
Pokažu svima nama kako je zapanjujuće, divno i prelepo probijati i preskakati sopstvene granice, koje svi imamo. Ne toliko teške i toliko sprečavajuće kao što je nemanje jednog od čula, poput Esrefa Armagana, ali svi imamo neke svoje sopstvene male i velike prepreke za koje postoje načini da budu prevaziđene i pobeđene, za koje postoje tajne u nama, samo što nama mnogima tako često nedostaje volja da sve svoje potencijale zaista i - pokrenemo.
Priča o Armaganu je divna priča o volji ljudskog duha, o dokazu da postoji zapretana lepota negde duboko u retko korištenim prostorima ljudskog uma, lepota koja ume da dotakne, da inspiriše, da u drugima pokrene traganje za istim takvim ili sličnim, nikad posećenim mestima u nama samima.
Armagan je meni dao dokaz nečega u šta ja duboko verujem - nije slep onaj ko zaista ne vidi, slep je onaj koji NEĆE da vidi. A mislim da njegove slike čak i do takvih dopiru, to je najlepše od svega.
"He needs absolute quite when working. First, using a Braille stylus, he etches an outline of his drawing. He needs to feel that he is "inside" his painting-- in fact, when he is drawing a picture of the sea, he often wonders if he should wear a life jacket so as not drown! When he is satisfied with his drawing, he starts to apply the oils with his fingers. Because he applies only one color at a time (the colors would smear otherwise), he must wait two or three days for the color to dry before applying the next color. This method of painting is entirely unique to Mr. Armagan. He receives no assistance or training from any individual. He also learned to draw perspective.
He has also developed his own methods of doing portraits. He asks a sighted person to draw around a photograph, then he turns the paper over and feeling it with his left hand, he transfer what he feels onto another sheet of paper, later adding color."
At 3. avgust 2008 11:59:02, gordanac
mislim da "Armagana" ima pomalo u svima nama, pitanje je samo hoćemo li da ga tražimo ili ne
to niko sem nas samih ne može odlučiti
čini mi se da nam on preporučuje da se to - ipak učini :))
At 3. avgust 2008 12:06:27, Sanatorijum
promishljanje o tome neminovno ukljuchuje i mnogo dublje problematike kao i slozhenija pitanja, ali reshenje je jedno i jedino - rad na sebi, rad u svakom smislu.
e, to je neshto. ravno u centar. i nekako je divno da na svetu postoji esref armagan, premda ih ima josh, iako nije divno shto ih se zakinulo u telesnoj i fizichkoj sferi. samim posmatranjem shta oni rade i shta bi tek mogli da urade nas 'fizichki' normalne postavlja u osnovnu ravan, gde je svako polazishte i ishodishte, i u punom svetlu nam predstavlja jad i bedu svih nashih jadikovki, jalovih pravdanja i nedostatka volje iz chiste obesti.